محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)

1487

جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)

سورة فاطر مكية ، و هى خمس و اربعون آية [ ترجمه ] بنام خداى بخشاينده مهربان « 1 » 1 - سپاس و ستايش خداى عزّ و جلّ را آفرينندهء آسمانها و زمين ، كنندهء فريشتگان پيغامبران خداوندان بالها دو گانه ، و سگانه و چهارگانه ، مىافزايد اندر خلق چندان كه خواهد ، حقّا كه خداى عزّ و جلّ بر همه « 2 » چيزى تواناست 2 - آنچه بگشايد « 3 » خداى عزّ و جلّ مردمان را از رحمتى نيست باز گيرنده « 4 » آن را ، و آنچه باز گيرد نيست گشاينده « 5 » آن را از پس آن ، و اوست بىهمتا و درست كار 3 - اى مردمان ياد كنيد نعمت خداى بر شما ، هست هيچ آفريننده‌اى « 6 » جز خداى عزّ و جلّ روزى دهد شما را از آسمان و زمين ؟ نيست خداى مگر او از كجا مىگردانندتان ؟ « 7 » 4 - و اگر بدروغ دارند ترا بدرستى كه بدروغ داشتند پيغامبران را از پيش تو ، و سوى خدايست بازگشتن كارها 5 - اى مردمان حقا كه وعده خداى حق است ، مه فريباناد « 8 » شما را

--> ( 1 ) بنام آن خدايى كه به اول ايمان قسمت كرد ، مهربان كه اندر وقت عطا كرد . بخشاينده كه به آخر بايمان برود . ( صو ) ( 2 ) با پرها دوگان و سگان و چهارگان ، بيفزايد اندر آفريدن آنچه خواهد كه خداى بر هر . ( صو ) ( 3 ) آنچه بگشايد يعنى فراخ كند . ( صو ) ( 4 ) از بخشايشى يعنى نعمت . بازدارنده نباشد . ( صو ) ( 5 ) نيست فرستنده . ( صو ) ( 6 ) آفريدكارى . ( صو ) ( 7 ) از كجا همى دروغ گوييد ؟ ( صو ) ( 8 ) راست است ، مفريباندا . ( صو )